Der Eismô
Veröffentlicht am 25.09.2025
Biggi liest die Geschichte selbst
Zwa Fraun sidsn ôm Diesch in der Esseggn und waddn. Wie ich be enna vorbei khumm frouch ich sa, auf woss sie waddn däidn?
Sie waddedn aufm Eismô.
Wall alles su lang dauerd, machen sa a Fläschla Seggd auf. Noch meiner Ärberd khumm ich nuch amoll vorbei, dou hoggn sa immer nuch.
„Der werd scho nuch khumma“, soung sa und hulln sich nuch a Flaschn.
„Wann wolldern dou sah?“ frouch ich und hör, desser zwischn zehna und zwaa khumma wolld.
„Edds is obber scho viera“, mahn ich,
„Velleichd khummder nuch.“
Aufm Haamwech hodd die Aa a Khardn gfunna, wu gschriem woer, dess der Eismô heud nedd kho und er sein Besuch auf nächsda Wochn, gleicha Zeid verschibbd.
Ôchd Douch sbäider khummd dess Eisaudo, büngdlich zer Middouchszeid, obber die zwaa Frauen woern nedd dahamm, die woern benn Eikhafm und homm denn Foehrer dodôl vergessn.
Debei hädder a Flaschn Wein debei khobbd, fer guuda Kundinnen!